Effecten verspreiding baggerspecie in de Eems

Om de Eemshaven toegankelijk te houden voor schepen met een diepgang van 14 m (Panamax), moet de vaargeul tussen de Noordzee en de Eemshaven regelmatig worden uitgebaggerd. De baggerspecie uit de vaargeul wordt verspreid op verschillende verspreidingslocaties in het Eems estuarium, waarvan een deel gelegen is in Natura2000-gebieden. Een van deze verspreidingslocaties is P0, gelegen in Duitse wateren ten westen van het eiland Borkum. Het storten van baggerspecie op deze locatie is toegestaan onder de voorwaarde dat de effecten van het verspreiden van sediment op de ecologie worden onderzocht en gemonitord. Daarom zijn door Rijkswaterstaat tijdens een meetcampagne in de zomer van 2022 de stromingscondities en sedimentconcentraties bij stortplaats (P0) gemeten voor, tijdens en na de verspreiding van sediment. Tevens zijn sedimentkarakteristieken van de zeebodem en de baggerspecie bepaald. Vervolgens is aan WaterProof gevraagd de verschillende metingen te analyseren, de vertroebelingspluimen als gevolg van de sedimentverdelingen te modelleren en aan te geven of de sedimentverspreiding op locatie P0 significante negatieve effecten heeft op de ecologie.

Uit het analyseren van de gemeten gesuspendeerde sedimentconcentraties en de modelresultaten is duidelijk geworden dat een verspreiding van 2.000 m³ leidt tot een maximale toename van de dieptegemiddelde concentraties gesuspendeerd materiaal van circa 60-70 mg/L in het interessegebied. Doordat het verspreide sediment vooral uit zand bestond (slibfractie < 1%) namen de concentraties gesuspendeerd sediment vooral plaatselijk toe en was er sprake van scherpe temporele grenzen in de gemeten concentratieprofielen.

De effecten van de verspreidingen op ecologische parameters buiten verspreidingslocatie P0 worden als zeer klein ingeschat. Met name buiten verspreidingslocatie P0 werden nauwelijks effecten gevonden van de verspreiding op de troebelheid van de waterkolom en op de sedimentatiehoeveelheden. Buiten de verspreidingslocatie zijn significante effecten van de verspreidingen voor op zicht jagende vogels en benthos dan ook onwaarschijnlijk.